Werkruimte in de eigen woning

Werkruimte in de eigen woning

De kosten van een werkruimte in de eigen woning, die wordt gebruikt voor de onderneming, zijn slechts aftrekbaar als aan een aantal voorwaarden is voldaan. De eisen betreffen niet alleen de werkruimte zelf, maar ook de mate van gebruik daarvan. Om fiscaal als werkruimte te worden behandeld is vereist dat een ruimte een zelfstandig deel van een woning vormt en intensief wordt gebruikt voor de verwerving van inkomen. De werkruimte moet duidelijk te onderscheiden zijn van de rest van de woning door uiterlijke kenmerken. Daarbij kan gedacht worden aan een eigen ingang of opgang, maar ook aan de aanwezigheid van voorzieningen in de werkruimte waaruit de zelfstandigheid van de ruimte blijkt, zoals sanitaire voorzieningen.

Als sprake is van een werkruimte, zijn de kosten daarvan slechts aftrekbaar als er een substantieel deel van het inkomen in deze ruimte wordt verdiend. Als men ook over een werkruimte elders beschikt moet 70% van het inkomen in de ruimte thuis worden verdiend. Indien er geen ruimte elders is, moet 70% vanuit en ten minste 30% van het inkomen in de ruimte thuis worden verdiend. Maximaal aftrekbaar is 4% van de waarde van de werkruimte (bij huurwoningen maximaal 20% van de huur of de economische huurwaarde) plus een evenredig deel van de kosten die in huurverhoudingen door een huurder worden betaald.

De werkruimte valt niet onder de eigenwoningregeling. Dit betekent dat de hypotheekrente voor dat deel niet aftrekbaar is. Een onzelfstandige werkruimte en een zelfstandige werkruimte waarin onvoldoende wordt gewerkt, blijven onderdeel van de eigen woning en vallen onder de regeling van het eigenwoningforfait.

Ga naar de bovenkant