Werkkostenregeling

Werkkostenregeling

De werkkostenregeling kent als uitgangspunt dat alle vergoedingen en verstrekkingen aan werknemers loon vormen. Dat geldt ook als de kosten voor 100% zakelijk zijn. De werkgever heeft de mogelijkheid om vergoedingen en verstrekkingen aan te wijzen die binnen een bepaald budget belastingvrij vergoed kunnen worden. Dat budget, de vrije ruimte, bedraagt 1,7% (2021: 3%) van de eerste € 400.000 van de fiscale loonsom van de onderneming en 1,18% (2021: idem) van het meerdere. Overschrijden de kosten het beschikbare budget, dan is het meerdere belast loon. Dat meerdere wordt betrokken in de eindheffing tegen een tarief van 80%. Eindheffing wil zeggen dat de loonheffing voor rekening van de werkgever komt en niet wordt doorbelast aan de werknemer. De eindheffing leidt tot een kostenverhoging voor de werkgever. Deze kostenverhoging komt in mindering op de winst van de werkgever.

Gebruikelijkheidscriterium

De enige beperking voor kosten die onder de werkkostenregeling vallen wordt gevormd door het gebruikelijkheidscriterium. Het gebruikelijkheidscriterium moet voorkomen dat verhoudingsgewijs meer vergoedingen worden betaald dan regulier loon. Het totaal van vergoedingen en verstrekkingen, dat aan een werknemer verstrekt wordt, mag niet meer dan 30% hoger zijn dan wat gebruikelijk is. Is dat wel het geval, dan vormt het meerdere belast loon voor de werknemer. Ook het aanwijzen van een vergoeding of verstrekking als eindheffingsbestanddeel zelf moet gebruikelijk zijn.

Belastbaar loon voor de werknemer bestaat uit:

  • het reguliere loon;
  • de bijtelling voor de auto van de zaak;
  • het gebruik van een dienstwoning;
  • boetes;
  • vergoedingen en verstrekkingen voor criminele activiteiten;
  • het deel van vergoedingen en verstrekkingen dat boven de 30%-grens uitkomt (gebruikelijkheidstoets);
  • als de werkgever daarvoor kiest: het bovenmatig deel van gerichte vrijstellingen;
  • niet aangewezen vergoedingen en verstrekkingen.

een loon of geen belast loon voor de loonheffingen vormen

  • vergoedingen van intermediaire kosten;
  • vrijgestelde aanspraken, uitkeringen en verstrekkingen (vrijgesteld loon);
  • verstrekkingen waarvoor de werknemer een eigen bijdrage van ten minste de waarde betaalt.

Vergoedingen en verstrekkingen binnen de vrije ruimte zijn

  • alle vergoedingen en verstrekkingen die de werkgever heeft aangewezen;
  • de verstrekking aan gepensioneerde werknemers van:
    • producten uit eigen bedrijf;
    • kerstpakketten en dergelijke die ook aan de werknemers worden verstrekt.

Vergoedingen en verstrekkingen die niet ten koste gaan van de vrije ruimte zijn:

  • gerichte vrijstellingen (uitgaven waarbij het zakelijk karakter overheerst);
  • verstrekkingen met nihilwaardering.
Lees verder
Ga naar de bovenkant